ეს მოხდა პარიზში ჩემი ერთ–ერთი ვიზიტის დროს. აეროპორტში ჩავჯექი ტაქსიში და გავემართე სასტუმროსკენ. პარიზის ქუჩებში საცობები იშვიათია, მაგრამ მაინც არის ხოლმე და მეც ერთ–ერთ მათგანში მოვყევი.
იგავი
მოხუცი და კარტოფილით სავსე პაკეტი
ერთ მოხუცთან მივიდა ახლაგაზრდა და უთხრა:
– თქვენ ყოველთვის კარგ ხასიათზე ხართ, არასდროს არ ბრაზობთ. მასწავლეთ როგორ გავხდე მეც ასეთი.
მოხუცი დათანხმდა და თხოვა მას მოეტანა კარტოფილი და გამჭვირვალე პაკეტი.
– როცა ვინმეზე გაბრაზდები ან განაწყენდები, აიღე ეს კარტოფილი, ერთ მხარეზე დააწერე შენი სახელი, ხოლო მეორე მხარეს იმ ადამიანის სახელი, ვისთანაც კონფლიქტი მოგივიდა და შემდეგ ჩადე ის პაკეტში.
– სულ ეს არის? – იკითხა ახალგაზრდამ გაოცებით.
– არა, – უპასუხა მოხუცმა. – შენ ეს პაკეტი სულ თან უნდა ატარო და ყოველთვის, როცა ვინმეზე გაბრაზდები, მასში ახალი კარტოფილი უნდა ჩაამატო.
ახალგაზრდა დათანხმდა.
ქვისმთლელი
იყო ერთი ქვისმთლელი, რომელიც უკმაყოფილო იყო თავისი ცხოვრებით.
ერთხელ, ქალაქში საყიდლებზე წასულმა, გზად ჩაიარა ერთი მდიდარი ვაჭრის სახლთან, რომლის ჭიშკართანაც უამრავი ადამიანი ირეოდა.
– როგორი მდიდარი და გავლენიანია ალბათ ეს ვაჭარი, – შურით გაიფიქრა მან და ინატრა მის ადგილას ყოფნა.
მისდა გასაკვირად, ის უცებ იქცა მდიდარ ვაჭრად და გახდა იმ ქალაქში ერთ–ერთი ყველაზე შეძლებული და გავლენიანი ადამიანი.
ბედნიერების დევნაში
ერთხელ, ერთი ბებერი კატა შეხვდა ახალგაზრდა კნუტს, რომელიც ცდილობდა დაეჭირა საკუთარი კუდი. ის თავგანწირული ტრიალებდა წრეზე. ეცემოდა, წამოდგებოდა და ისევ განაგრძნობდა კუდის დევნას.
ბრძენი და მწყემსი გოგონა
ერთ სახელმწიფოში ცხოვრობდა ადამიანი, რომლის სიბრძნეზეც ლეგენდები დადიოდა. ერთხელ, მეზობელ სახელმწიფოსთან ომის დროს ეს კაცი ტყვედ ჩავარდა.
ადამიანი, რომელმაც გააცინა სიკვდილი!
30 წლის წინ ამერიკელი ფსიქოლოგი ნორმან კაზინსი სერიოზულად გახდა ავად, მას დაუსვეს დიაგნოზი – კოლლაგენოზი. მისი მდგომარეობა მართლაც კრიტიკული იყო, სტატისტიკის მიხედვით, მსგავსი დიაგნოზით ყოველი ათასი ავადმყოფიდან მხოლოდ ორი ინარჩუნებდა სიცოცხლეს.
ნორმანი პრაქტიკულად უკვე პარალიზებული იყო. პაციენტის მდგომარეობა ექიმებმა უიმედოდ შეაფასეს და ის გაწერეს საავადმყოფოდან.
არწივი და ინდაური
ერთხელ, ერთმა ინდიელმა იპოვა არწივის კვერცხი და ჩადო ის ველური ამერიკული ინდაურის ბუდეში. დროთა განმავლობაში მისგან გამოიჩეკა არწივის მართვე, რომელიც შემდეგ იზრდებოდა ინდაურის ჭუკებთან ერთად.
მთელი თავისი ცხოვრება ეს ფრინველი, – ფიქრობდა რა, რომ იყო ინდაური – იქცეოდა ისე, როგორც ინდაური. ის ჩიჩქნიდა მიწას, სადაც ეძებდა მარცვლეულს და ჭიებს, ის გამოსცემდა მისი ბუნებისთვის სრულიად შეუფერებელ, მაგრამ ინდაურისთვის დამახასიათებელ ხმებს. აფრინდებოდა ხანდახან ერთ ორ მეტროზე და ისიც დიდი გაჭირვებით.
სურვილის ობიექტი
ერთხელ, ერთ ბრძენთან მივიდა ახალგაზრდა კაცი და თხოვა აეყვანა ის მოსწავლედ. ბრძენი დათანხმდა, მაგრამ უთხრა:
– მხოლოდ ერთი დღეა შენს განკარგულებაში.
ახალგაზრდა კაცი დაანაღვლიანა ამ სიტყვებმა, მაგრამ შემდეგ თავისთავს დაპირდა, რომ ყურადღებით იქნებოდა მთელი დღის განმავლობაში, არ გამოტოვებდა მასწავლებლის არცერთ სიტყვას და საქციელს რათა გონებაში აღებეჭდა ყოველი წამი ამ ერთი დღის გაკვეთილისა.
დღის განმავლობაში, ბრძენთან მოდიოდა უამრავი ადამიანი. მას აძლევდნენ კითხვებს ცხოვრების დანიშნულებაზე, რელიგიაზე, ბედნიერებაზე. ვიღაცა სთხოვდა დახმარებას, ზოგი მოდიოდა უბრალოდ პატივისცემის გამოსახატავად.
ცხოვრების გაკვეთილი
იყო ერთი ადამიანი, რომლის ცხოვრებაც სავსე იყო სირთულეებით. ერთი პრობლემაც არ ჰქონდა წესიერად მოგვარებული, რომ ჩნდებოდა მეორე და ასე უსასრულოდ.
ერთხელ მან, სასოწარკვეთილმა, საყვედურით მიმართა უფალს:
– ღმერთო, როდის მორჩება ეს პრობლემები? როდის შევძლებ მშვიდად ცხოვრებას? როდის მეღირსება ის დღე, როცა არ მექნება იმის შიში, რომ რაიმე სირთულე იჩენს თავს?
ამ დროს მასთან მივიდა მისი პატარა ბიჭი სასკოლო რვეულით ხელში და ჰკითხა:
– მამა, მას შემდეგ, რაც მოვრჩები ამ საზიზღარი ასოების სწავლას, ხომ არ მომიწევს მეტჯერ მათთან შეხება?
კაცს სიცილისგან თვალებიდან ცრემლებიც კა წამოსცვივდა.