1810-იან წლებში ტოკიოში, კიობაშის რაიონში, ერთი ღონიერი კაცი, სახელად ტაკეკუმა ცხოვრობდა. ის რიკიში და, ამასთან ერთად, ოიაკატაც იყო. ერთხელ, ნაშუადღევს, სკოლაში ჩრდილო-დასავლეთ ნოტოდან (ახლანდელი იშიკავადან) ჩამოსული ახალგაზრდა კაცი ეწვია სოფლის მამასახლისის წერილით. წერილში ეწერა: „ვგონებ, ეს ყმაწვილი სუმოსთვის არის დაბადებული. გთხოვთ, მოწაფედ აიყვანოთ“.
ახლა მცდელობების დროა, შედეგების ლოდინის გარეშე!
ვეღირსეთ როგორც იქნა დამოუკიდებლობას და მაშინვე ჯვარს ვაცვით ჩვენი პირველი პრეზიდენტი. დროც კი არ მივეცით რამე რომ ექნა… დაღუპავს ქვეყანას თავისი გამოუცდელობით და არასწორი პოლიტიკითო დავსვით დიაგნოზი და ტყვია დავახალეთ შუბლში ადამიანს, რომელმაც მთელი თავისი სიცოცხლე – პირველი ამოსუნთქვიდაბ ბოლო ამოსუნთქვამდე, სამშობლოს თვისუფლებისთვის ბრძოლას შეალია… ხოდა მოვიყვანეთ გამოცდილი, მსოფლიო დონის პოლიტიკოსი. ქვეყანა იცნობს, დიდი დიპლომატია, … Read more
