პიროვნული ზრდა და თვითგანვითარება

შალვა ამონაშვილი 90 წლის გახდა

“ადამიანებს ჰგონიათ, გზები იმიტომ არის მოგონილი რომ იარონ. ერთი სოფლიდან მეორე სოფელში მივიდნენ, იყიდონ და გაყიდონ, გაახარონ ვინმე ან ავნონ ვინმეს. ადამიანები გზებს იმისთვის იყენებენ რომ ვიღაც გამვლელს ჩაუსაფრდნენ და გაძარცვონ. იმას კი არ ფიქრობენ, რომ ყველა გზა, რაც დედამიწაზე არსებობს, ერთ დიდ მიზანს უნდ ემსახურებოდეს – სულის სრულყოფსა და ამაღლებას. დღეები გზებია, გზები კი დღეებიია, რომლებმაც სულის სიმაღლეებისაკენ უნდა გვატარონ. ”

შალვა ამონაშვილი – ამონარიდი რომანიდან: “ამონ–რა”

ქრისტე ერთხელ განკაცდა რომ ეტვირთა ადამიანთა ცოდვები და ეხსნა კაცობრიობა. მან გვიჩვენა გზა, მაგრამ მოგვცა არჩევანის თვისუფლება. საწმუხაროდ ხშირ შემთხვვაში ადამიანები ამ თავისუფლებას ბოროტად ვიყენებთ და ამის გამო თავზე ვიტეხავთ უამრავ განსაცდელს. მერე კი ისევ ღმერთს ვგმობთ. მაგრამ უფალი მაინც არ გვივიწყებს. ის ვერ განკაცდება ყოველ ჯერზე ყოველი ადამიანის ან თუნდაც მთელი ერის პრობლემების მოსაგვარებლად მაგრამ გვიგზავნის ღვთისკაცებს, რომლებიც თავიანთი ღვთიური სიყვარულის ენერგიით გვინათებენ და გვითბობენ უფლისმიერი ცნობიერებისკენ მიმავალ გზას.

დღეს ერთ ერთი ასეთი ღვთისკაცის, დაბადების დღეა. მსოფლიო მაშტაბის მოაზროვნე და ბრძენკაცი, ფილოსოფოსი და პედაგოგი, „ჰუმანური პედაგოგიკის“ ფუძემდებელი, აკადემიკოსი შალვა ამონაშვილი 90 წლის გახდა!

ჯერ ის რაოდენ დიდი ბედნიერებაა როცა უფალი კაცობრიობას ასეთი პლანეტარული მაშტაბის მოაზროვნეს მოგივლენს, და თანაც ქართველს, მაგრამ ასმაგად უფრო დიდ ბედნიერებაა როცა შენ მისი თანამედროვე ხარ. რომ ასეთი ბრძენკაცი წარსულის ფუფუნება კი არ არის მხოლოდ, არამედ აქვე, შენს გვერდით ცხოვრობს, სუნთქავს, დადის, უხარია, ტკივა, განიცდის, იცინის, ტირის, ოცნებობს, უყვარს და ქმნის სიყვარულით.

ქმნის რომ ბავშვობიდნვე გვაზიაროს „გზების სიბრძნეს“ და „გულის მომარჯვების“ ხელოვნებას.

გვასწავლოს, რომ „გაჩენა და დაბადება სხვადასხვა რამ არის… რომ ღმერთმა გაგაჩინა, როგორც სამყაროს ნაპერწკალი,, უკვდავი სული, დედამ კი დაგბადა, როგორც დედამიწის ადამიანი“

დაგვანახოს რომ „არც დედმიწის ზურგზე და მის სიღრმეებში, არც ცასა და სამყაროში, არაფერი არ არის ჩვეულებრივი, ირგვლის ყველაფერი არაჩვეულებრვია… მაგრამ თუ გაოცება არ შეგვიძლია, მაშინ გასაოცარს ვერაფერში დავინახავთ“ და გვასწავლოს „გა–ოც–ება“

ბავშვობიდანვე გვაზიაროს კეთილად ფიქრისა და აზორვნების ხელოვნება, იმიტომ რომ „ფიქრებსა და აზრებს სული ბადებს და ისინი სულივით უკვდავნი ხდებიან; უკვე დაბადებულ ფიქრები და აზრები არ ემორჩილებიან თავიანთ დამბადებელს, გარბიან მისგან შორს და სამყაროში არსებულ მსგავს ფიქრებსა და აზრებს უერთდებიან; ფიქრები და აზრები უბრუნდებიან თავიანთ დამბადებსლს, მაგრამ მარტონი კი არა, არამედ უფრო გძლიერებულნი მსგავსი ფიქრებითა და აზრებით, იმისდამიხედვით თუ როგორები არიან ისინი – კეთილგანზახულნი თუ ბოროტ განზრახულნი მათ დამბადებელს შესაბამისს მიაგებენ; კეთილი აზროვნების ადამიანი ცათა სსუფევლისკენ მიჰყავს, ბოროტი აზროვნება კი მას ცათა სასუფეველს ახლოსაც არ მიაკარებს“

გაგრძელება შეიძლება უსასრულოდ, მაგრამ ბატონი შალვა იმასაც გვასწავლის რომ ზომიერება ცოდვისგან დამცავი ერთ ერთი მფარველი სამოსელია სულისა.

ვულოცავ ბატონ შალვას 90 წლის იუბილეს. ვულოცავ მის არაჩვეულებრივ ოჯახს, მთელ საქართველოს და სრულიად სამყაროს ამ ბრწყინვალე დღეს. მადლობა უფალს ამ სინათლის ადმიანისთვის.

შევხვდებით მწვერვალზე!

სიყვარულით და მადლიერებით, ხვიჩა მებონია


დაწუნებული ქვა, რომელიც ქვაკუთხედად იქცა – ანუ მეექვსე იოკოძუნას გზა დიდებამდე

1810-იან წლებში ტოკიოში, კიობაშის რაიონში, ერთი ღონიერი კაცი, სახელად ტაკეკუმა ცხოვრობდა. ის რიკიში და, ამასთან ერთად, ოიაკატაც იყო. ერთხელ, ნაშუადღევს, სკოლაში ჩრდილო-დასავლეთ ნოტოდან (ახლანდელი იშიკავადან) ჩამოსული ახალგაზრდა კაცი ეწვია სოფლის მამასახლისის წერილით. წერილში ეწერა: „ვგონებ, ეს ყმაწვილი სუმოსთვის არის დაბადებული. გთხოვთ, მოწაფედ აიყვანოთ“.

გაგრძელება »

როგორ ვუთხრათ ბავშვებს სიმართლე თოვლის ბაბუაზე

ნახატი: ნინო ჩაკვეტაძე https://www.facebook.com/ninochakvetadzeart/

ალბათ ყველა მშობლის ცხოვრებაში დგება მომენტი, როცა მას უწევს რაიმე ფორმით აუხსნას ბავშვს სიმართლე თოვლის ბაბუაზე. არ ვიცი თქვენ როგორ ართმევთ ამ ამოცანას თავს, მაგრამ დღეს მინდა გაგაცნოთ ერთი ტეხასელი მასწავლებლის ისტორია, რომელშიც ის გვიზიარებს საკუთარ გამოცდილებას თუ რას ეუნებიან მის ოჯახში ბავშვებს, როცა შეატყობენ რომ მათ უკვე ეჭვი ეპარებათ სანტა კლაუსის არსებობაში.

ეს ისტორია ერთმა ჩემმა უკრაინელმა მეგობარმა სვეტა კისილევსკაიამ Svetlana Kisilevskaya გამომიგზავნა რამოდენიმე დღის წინ და ისე მომეწონა რომ მაშინვე ვთარგმნე თქვენთვის, ჩემი ბლოგის მკითხველებისთვის.

გაგრძელება »

პასიონარები – ჩვენი ცივილიზაციის მშენებლები

როცა სოკრატეს სიკვდილი მიუსაჯეს, მისი ცოლი ატირდა. რა გატირებსო ჰკითხა სოკრატემ.

– რა და ასე ტყუილუბრალოდ, სრულიად უდანაშაულოს რომ გსჯიან სიკვდილითო.

სოკრატემ გაიცინა და ჰკითხა:

– შენ რა, გერჩივნა დამნაშავე ვყოფილიყავი და ისე დავესაჯეთ?

გაგრძელება »

ნუ გადაყრი, გააჩუქე!

ცოტა ხნის წინ მიმიწვიეს ჯგუფში რომელიც გერმანიაში მცხოვრებმა ჩვენმა თანამემამულემ თამარ ჯიქია-ასათიანმა რამოდენიმე თანამოაზრესთან ერთად შექმნა.

გაგრძელება »

სიცოცხლე ბევრად უფრო მეტია ვიდრე დოგმებად ქცეული რეალობა

მოგესალმები მკითხველო. მგონი დამიგვიანდა თქვენთან ბოლო კომუნაკიციის შემდეგ დაბრუნება. თუმცა ამავე დანაკლისის გრძნობამ მძაფრად მაგრძნობინა, რომ სათქმელი დაგროვდა. შეიძლება ითქვას საკმარისზე მეტიც.

გაგრძელება »

ისწავლეთ სხვების მიღება


კორეის ომის პერიოდში, აშშ-ს აღმოსავლეთ სანაპიროზე მდებარე ერთ შეძლებულ ოჯახში ერთ საღამოს ტელეფონმა დარეკა. დაისახლისმა აიღო ყურმილი და სიხარულისგან სუნთქვა შეეკრა როცა საკუთარი ვაჟის ხმა გაიგონა.

გაგრძელება »

სუპერეფექტური აზროვნების 7 ოქროს წესი

წესი 1. ფიქრს ვიწყებთ ბოლოდან

როცა ვიწყებთ კონკრეტულ ამოცანაზე ფიქრს, ჩვენ ცხადად უნდა წარმოვიდგინოთ, თუ რა შედეგის მიღება გვინდა.

გაგრძელება »

გაუღიმეთ ცხოვრებას!

 

დღეს უკვე იმ ნიშნულს მივაღწიე, რომელსაც დაღლა ჰქვია. უღიმღამოდ გადავამოწმე მეილი, შემდეგ ჩემს ფეისს გვერდს ჩავუყევი და ძალიან პოზიტიური ფოტო ვიპოვე. ფოტო, რომელიც სიკეთეს და ბედნიერებას ასხივებდა.   გაგრძელება »

ცხოვრების კიბე

 

ალბათ ბევრჯერ თუ არა ერთხელ მაინც გვიფიქრია, რა მოხდებოდა, რომ…  გაგრძელება »