ერთხელ, ქუჩაში მივდიოდი და თითქოს ყველაფერი გაჩერდა. იმ წამს მივხვდი რომ ეს მე ვიყავი. ეს მე შევქმენი ასეთი სამყარო, რომელსაც მთელი ცხოვრება გავურბოდი. ეს ყველაფერი კი შევქმენი ჩემი გონებით. ჩემი ყველა რესურსით რაზეც კი ხელი მიმიწვდებიდა, ყველაფერზე მივდიოდი და არაფერი მაშინებდა.
ანეტა ვიბლიანი… მადლობა სიცოცხლისთვის
ბაბუას დედა, დედაჩემის ბებია იყო ვიბლიანების ქალი, ანეტა ვიბლიანი. ერთხელ, როცა ბაბუაჩემი პატარა ბავშვი იყო, მთელი ოჯახი სვანეთში, ჭუბერში წავიდა სტუმრად. რამდენი დღე იყვნენ არ ვიცი მაგრამ გაცილებისას სვანებმა ისე დაათვრეს სიძე ანუ ბაბუჩემის მამა, რომ ოთხმა კაცმა ძლივს აიყვანა თურმე მანქანის საბარგულზე. ანეტა და ბავშვებიც, ბაბუას უმცროსი ძმა და კიდევ მეზობლის გოგო საბარგულზე მოთავსდნენ. … Read more
