1810-იან წლებში ტოკიოში, კიობაშის რაიონში, ერთი ღონიერი კაცი, სახელად ტაკეკუმა ცხოვრობდა. ის რიკიში და, ამასთან ერთად, ოიაკატაც იყო. ერთხელ, ნაშუადღევს, სკოლაში ჩრდილო-დასავლეთ ნოტოდან (ახლანდელი იშიკავადან) ჩამოსული ახალგაზრდა კაცი ეწვია სოფლის მამასახლისის წერილით. წერილში ეწერა: „ვგონებ, ეს ყმაწვილი სუმოსთვის არის დაბადებული. გთხოვთ, მოწაფედ აიყვანოთ“.
სუპერეფექტურობა
ონლაინ პროგრამა “სუპერეფექტურობის” სხვადასხვა სეზონის მონაწილეთა პოსტები
სიცოცხლე ბევრად უფრო მეტია ვიდრე დოგმებად ქცეული რეალობა
მოგესალმები მკითხველო. მგონი დამიგვიანდა თქვენთან ბოლო კომუნაკიციის შემდეგ დაბრუნება. თუმცა ამავე დანაკლისის გრძნობამ მძაფრად მაგრძნობინა, რომ სათქმელი დაგროვდა. შეიძლება ითქვას საკმარისზე მეტიც.
გაუღიმეთ ცხოვრებას!
დღეს უკვე იმ ნიშნულს მივაღწიე, რომელსაც დაღლა ჰქვია. უღიმღამოდ გადავამოწმე მეილი, შემდეგ ჩემს ფეისს გვერდს ჩავუყევი და ძალიან პოზიტიური ფოტო ვიპოვე. ფოტო, რომელიც სიკეთეს და ბედნიერებას ასხივებდა.
შეხვედრა საწყისთან
მე დავიბადე სოფლად, სადაც ქალები მზეს ასწრებენ გაღვიძებას და ნამიან მდელოს გრძელი ქვედაბოლოებით შეისისხლხორცრბენ. მე დავიბადე სოფლად, სადაც მამლის ყივილი მოასწავებს ახალი დღის გათენებას.
დღეის შემდეგ…
ყოველი დილა იწყება იმედით, დღეის შემდეგ. ეს უკანასკნელი კი მოიცავს ყველასა და ყველაფერს რისი შესრულების ძალაც დღეს არ შეგვწევს. ამ ორ სიტყვაში კი გადის დღეები, კვირები, თვეები და ზოგჯერ წლები სასრულამდე. ასე უსასრულო ჯაჭვით არის გადაბმული ყოველი დღე ამ სიტყვებზე, ისე თითქოს თავშესაფარს ამ მოკლე წინადადებაში პოულობს. თითქოს გეიმედება არარსებული გარემოება, რომელსაც მომავალში შენვე იქმნი.
მოულოდნელობა, როგორც ახალი გამოწვევა
„მუდამ შეუძლებელი გეჩვენება ვიდრე არ გააკეთებ“
– ნელსონ მანდელა
მოგესალმები მკითხველო. გვიფიქრია მოულოდნელობის არსზე, ან რა არის მოულოდნელობა?
იჩქარე ნელა
„გუშინდელი დღე წარსულია, ხვალინდელი – ჯერ არ არის დამდგარი. ჩვენ მხოლოდ გვაქვს დღევანდელი დღე. მოდით, დავიწყოთ…“
ბედნიერების მოლოდინში
“ბედნიერება მდგომარეობაა, მდგომარეობას კი ჩვენვე ვიქმნით, ვიქნებით უბედურები, ბედნიერები, თუ ძლიერები ეს მხოლოდ ჩვენზეა დამოკიდებული, ნებისმიერი მათგანის მიღწევას თანაბარი ძალისხმევა სჭირდება!”