ბაბუა და ჩარლი ჩაპლინი

ვიქნებოდი ასე 10-11 წლის, კარს დავეჯახე შუბლით… 🙆‍♂️

კარის გაღება ვიცოდი უცნაურად, სწრაფი მოძრაობით შევაღებდი ისე თითოქოს შტურმით ვაპირებ შევარდნასო და თან ეგრევე შევყვებოდი მეც… ამის გამო ხშირად ვღებულობდი საყვედურს, იქნება მეორე მხარეს ვინმე დგას თავი უნდა გაუხეთქოო?…

Read more

ანეტა ვიბლიანი… მადლობა სიცოცხლისთვის

pirovnuli-ganvitareba

ბაბუას დედა, დედაჩემის ბებია იყო ვიბლიანების ქალი, ანეტა ვიბლიანი. ერთხელ, როცა ბაბუაჩემი პატარა ბავშვი იყო, მთელი ოჯახი სვანეთში, ჭუბერში წავიდა სტუმრად. რამდენი დღე იყვნენ არ ვიცი მაგრამ გაცილებისას სვანებმა ისე დაათვრეს სიძე ანუ ბაბუჩემის მამა, რომ ოთხმა კაცმა ძლივს აიყვანა თურმე მანქანის საბარგულზე. ანეტა და ბავშვებიც, ბაბუას უმცროსი ძმა და კიდევ მეზობლის გოგო საბარგულზე მოთავსდნენ. … Read more

ქრისტე აღსდგა!

pirovnuli-ganvitareba

ადამიანები დასაბამიდან მივილტვით შეუცნობელის შეცნობისკენ და ეს სწრაფვა ალბათ სხვა არაფერია თუ არა ნაწილის სწრაფვა მთელისკენ. იმ მთელისკენ, რომელსაც მოვწყდით ერთ დროს და სამყაროში გზააბნეულებმა შევქმენით საკუთარი წარმოდგენები მთელსა და მთლიანობაზე. და როცა მივისწრაფით მთელისკენ, ხშირ შემთხევავში მივისწრაფით იმ მთელის საკუთარი ინტერპრეტაციისკენ და ამით კიდევ უფრო მეტად ვშორდებით ნამდვილს … და ერთმანეთსაც… მაგრამ თუ გულში … Read more

სამყარო – ჩემი ანარეკლი

ერთხელ, ქუჩაში მივდიოდი და თითქოს ყველაფერი გაჩერდა. იმ წამს მივხვდი რომ ეს მე ვიყავი. ეს მე შევქმენი ასეთი სამყარო, რომელსაც მთელი ცხოვრება გავურბოდი. ეს ყველაფერი კი შევქმენი ჩემი გონებით. ჩემი ყველა რესურსით რაზეც კი ხელი მიმიწვდებიდა, ყველაფერზე მივდიოდი და არაფერი მაშინებდა.

Read more

შალვა ამონაშვილი 90 წლის გახდა

“ადამიანებს ჰგონიათ, გზები იმიტომ არის მოგონილი რომ იარონ. ერთი სოფლიდან მეორე სოფელში მივიდნენ, იყიდონ და გაყიდონ, გაახარონ ვინმე ან ავნონ ვინმეს. ადამიანები გზებს იმისთვის იყენებენ რომ ვიღაც გამვლელს ჩაუსაფრდნენ და გაძარცვონ. იმას კი არ ფიქრობენ, რომ ყველა გზა, რაც დედამიწაზე არსებობს, ერთ დიდ მიზანს უნდ ემსახურებოდეს – სულის სრულყოფსა და ამაღლებას. დღეები გზებია, გზები კი … Read more

დაწუნებული ქვა, რომელიც ქვაკუთხედად იქცა – ანუ მეექვსე იოკოძუნას გზა დიდებამდე

1810-იან წლებში ტოკიოში, კიობაშის რაიონში, ერთი ღონიერი კაცი, სახელად ტაკეკუმა ცხოვრობდა. ის რიკიში და, ამასთან ერთად, ოიაკატაც იყო. ერთხელ, ნაშუადღევს, სკოლაში ჩრდილო-დასავლეთ ნოტოდან (ახლანდელი იშიკავადან) ჩამოსული ახალგაზრდა კაცი ეწვია სოფლის მამასახლისის წერილით. წერილში ეწერა: „ვგონებ, ეს ყმაწვილი სუმოსთვის არის დაბადებული. გთხოვთ, მოწაფედ აიყვანოთ“.

Read more

როგორ ვუთხრათ ბავშვებს სიმართლე თოვლის ბაბუაზე

ნახატი: ნინო ჩაკვეტაძე https://www.facebook.com/ninochakvetadzeart/

ალბათ ყველა მშობლის ცხოვრებაში დგება მომენტი, როცა მას უწევს რაიმე ფორმით აუხსნას ბავშვს სიმართლე თოვლის ბაბუაზე. არ ვიცი თქვენ როგორ ართმევთ ამ ამოცანას თავს, მაგრამ დღეს მინდა გაგაცნოთ ერთი ტეხასელი მასწავლებლის ისტორია, რომელშიც ის გვიზიარებს საკუთარ გამოცდილებას თუ რას ეუნებიან მის ოჯახში ბავშვებს, როცა შეატყობენ რომ მათ უკვე ეჭვი ეპარებათ სანტა კლაუსის არსებობაში.

ეს ისტორია ერთმა ჩემმა უკრაინელმა მეგობარმა სვეტა კისილევსკაიამ Svetlana Kisilevskaya გამომიგზავნა რამოდენიმე დღის წინ და ისე მომეწონა რომ მაშინვე ვთარგმნე თქვენთვის, ჩემი ბლოგის მკითხველებისთვის.

Read more

პასიონარები – ჩვენი ცივილიზაციის მშენებლები

როცა სოკრატეს სიკვდილი მიუსაჯეს, მისი ცოლი ატირდა. რა გატირებსო ჰკითხა სოკრატემ.

– რა და ასე ტყუილუბრალოდ, სრულიად უდანაშაულოს რომ გსჯიან სიკვდილითო.

სოკრატემ გაიცინა და ჰკითხა:

– შენ რა, გერჩივნა დამნაშავე ვყოფილიყავი და ისე დავესაჯეთ?

Read more

ნუ გადაყრი, გააჩუქე!

ცოტა ხნის წინ მიმიწვიეს ჯგუფში რომელიც გერმანიაში მცხოვრებმა ჩვენმა თანამემამულემ თამარ ჯიქია-ასათიანმა რამოდენიმე თანამოაზრესთან ერთად შექმნა.

Read more

სიცოცხლე ბევრად უფრო მეტია ვიდრე დოგმებად ქცეული რეალობა

მოგესალმები მკითხველო. მგონი დამიგვიანდა თქვენთან ბოლო კომუნაკიციის შემდეგ დაბრუნება. თუმცა ამავე დანაკლისის გრძნობამ მძაფრად მაგრძნობინა, რომ სათქმელი დაგროვდა. შეიძლება ითქვას საკმარისზე მეტიც.

Read more