როცა ჩვენს სახლში გამოჩნდა პირველი ტელეფონი, მე საკმაოდ პატარა ვიყავი იმისთვის რომ მივწვდომოდი კედელზე დაკიდებულ ყურმილს და ყოველთვის მოჯადოებული ვუყურები თუ როგორ საუბრობდნენ ჩემი მშობლები მისი მეშვეობით.
ცოტა მოგვიანებით, მე მივხვდი, რომ ყურმილში იჯდა ადამიანი, რომელსაც ერქვა, „ოპერატორო, თუ შეიძლება“ და არ არსებობდა საკითხი, რომელზეც ამ საოცარ ადამიანს არ ჰქონდა პასუხი.
ერთხელ ერთ ბუდისტურ ტაძარში, ახლაგაზრდა ბერი მივიდა წინამძღვართან და სიხარულით უთხრა: – მოძღვარო მე ვისწავლე ჩემი აზრების მართვა. ახლა ისინი მუდმივად კონტროლქვეშ მყავს. – ძალიან კარგი, – უპასუხა მოძღვარმა,- ყოჩაღ! ახლა ეცადე მედიტაციის დროს არ იფიქრო პატარა ცელქ მაიმუნებზე. რამოდენიმე დღის მერე ახალგზარდა ბერი ისევ მივიდა მოძღვართან უკვე გაწამებული სახით: – მოძღვარო დავიტანჯე, აღარ … Read more
რუბრიკა: სავარჯიშოები, ტექნიკები
ჩვენი ტვინი ისეა მოწყობილი, რომ, რაზეც ვახდენთ ჩვენი აზროვნების მუდმივ კონცენტრირებას, სწორედ ის ვითარდება და ძლიერდება ჩვენს ცხოვრებაში.
მაგალითად, თუ ჩვენ გამუდმებით ვამჩნევთ ჩვენში ნაკლოვანებებს და ვახდენთ მათზე კონცენტრირებას, დავიწყებთ ბრძოლას საკუთარ ნაკლოვანებებთან, ადრე თუ გვიან აუცილებლად დავმარცხდებით, რამეთუ ის, რასაც ვებრძვით, მხოლოდ ძლიერდება ამ ბრძოლისგან, მაგრამ თუ ჩვენ ვიქნებით კონცენტრირებული ჩვენს ღირსებებზე, მაშინ სწორედ ამ ღირსებების განვითარებას შევუწყობთ ხელს.
ხშირ შემთხვევაში, ის რასაც ჩვენ ნაკლოვანებებს ვეძახით, სინამდვილეში არის მხოლოდ ჩვენი შეგრძნებები და დამოკიდებულება ხასიათის ამა თუ იმ თვისებაზე. მაგალითად ერთი და იგივე ქმედება ერთი და იგივე სიტუაციაში ერთისგან შეიძლება შეფასდეს როგოც სიმხდალე, მეორეისგან კი , როგორც სიფრთხილე.
ახლა მე გაგაცნობთ ერთ სავარჯიშოს, რომელიც მოგცემთ საშუალებას, შეიცვალოთ დამოკიდებულება თქვენი ე.წ. ნაკლოვანებებისადმი და დაინახოთ მათში პოზიტივი.
2004 წლის აგვისტოში მეცნიერებმა გამოაქვეყნეს სენსაციური მონაცემები ადამიანის გენოტიპის შესახებ. გამოკვლევების მიხედვით ადამიანების 80% არ გამოიყურება ისე, როგორც შეიძლება, რომ გამოიყურებოდეს. ანუ, ადამიანი არ იყენებს თავისი ორგანიზმის რეზერვებს. 99,99….% გენოტიპისა ადამიანებს აქვთ ერთნაირი. 0,0…1% -ეს არის ის რაც გვასხვავებს სხვებისგან.
ბიოლოგიური გეგმით ყველა ერთნაირად ვართ მოწყობილი. ესე იგი, ყველა ადამიანი იბადება ერთნაირი (!!!) ფიზიკური შესაძლებლობითა და პოტენციალით და როგორი შესახედაობა ექნება ადამიანის სხეულს, დამოკიდებულია იმაზე, აღმოაჩენს თუ არა ის თავისი ორგანიზმის შესაძლებლობებს.
ჩვენი ორგანიზმის მაგალითზე, რომელსაც შეიძლება შევეხოთ და დავრწმუნდეთ, რომ ის რეალურია, მინდა თქვენამდე მოვიტანო ძალიან მნიშვნელოვანი ინფორმაცია, რომელმაც შესაძლოა შეცვალოს თქვენი წარმოდგენა სამყაროზე და თქვენს შესაძლებლობებზე.
ერთ–ერთი ძირითადი ფაქტორი, რომელიც მოქმედებს გარეგნობის ფორმირებასა და ორგანიზმის შესაძლებლობებზე არის გენოტიპი
გენოტიპი არის გენების კრებული, რომელიც ადამიანმა მიიღო ბიოლოგიური მშობლებისგან. პლანეტაზე ყველა ადამიანს აქვს წყვილი ხელები, წყვილი ფეხები, ერთი თავი, ორგანოები და ორგანოთა სისტემები. ეს აგებულია ორგანიზაციულ პრინციპზე დაწყებული უჯრედიდან ერთიან ორგანიზმამდე. გენების მხოლოდ მცირე % განგვასხვავებს არა მარტო ჩვენი მშობლებისა და და-ძმებისგან, არამედ მთელი კაცობრიობისაგან.
ბიოლოგიური სხეული -ეს ჩვენი სხეულია. გავრცელებულია აზრი, თითქოს ადამიანის ორგანიზმზე გავლენას ახდენენ მხოლოდ გენები და გარემო პირობები. მაგრამ ეს ასე არაა. შეხედულება, თითქოს დაბალ ადამიანებს უნდა ჰყავდეთ დაბალი შვილები, არც თუ ისე სწორია. ბუნებრივად ადამიანში ჩადებულია სიმაღლე მამაკაცისთვის 200-215 სმ და აპოლონის გარეგნობა, ქალის სიმაღლე კი უნდა იყოს არა ნაკლებ 195 სმ.
ამ ინფორმაციის ფონზე ჩნდება ლოგიკური კითხვა:
რუსეთის ერთ–ერთ პროვინციულ ქალაქში, ერთ–ერთ ბანკში, ბანკის თანამშრომელსა და მოქალაქეს შორის მოხდა კონფლიქტი. კლიენტი ბანკს ედავებოდა რაღაც საკომისიოს არასწორად დარიცხვას. ჩაერია ხელმძღვანელობა, მაგრამ ამან მოქალაქეს არ უშველა.
კლიენტი დაემუქრა მენეჯერს, რომ დაწერდა საჩივარს.
–კი ბატონო, წარმოადგინეთ თქვენი პრეტენზია წერილობითი ფორმით და ბანკი მას განიხილავს დადგენილი წესით. თუმცა იცოდეთ, რომ ამით მაინც ვერაფერს ვრ მიაღწევთ – უთხრეს მას მენეჯერმა.
გაგულისებულმა კლიენტმა ლანძღვა–გინებით და მუქარით დატოვა ბანკი.
იყო ერთი ძალზე ემოციური და თავშეუკავებელი ახალგაზრდა, რომელიც ადვილად ბრაზდებოდა ხოლმე და შემდეგ საშინელი სიტყვებით ილანძღებოდა.
ერთხელ მამამისმა ის დასაჯა შემდეგნაირად: ყოველ ჯერზე, როცა ახალგაზრდა ვერ შეძლებდა სიბრაზის შეკავებას, მას ერთი ლურსმანი უნდა ჩაეჭედა ხის ძელზე.
პირველივე დღეს ძელზე გაჩნდა რამოდენიმე ათეული ლურსმანი. ასე გაგრძელდა რამოდენიმე დღე, მაგრამ მერე ახალგაზრდას მობეზრდა რა ხშირ–ხშირად ძელზე ლურსმნის მიჭედება, თანდათანობით აიძულა თავი გაეკონტროლებინა საკუთარი ემოციები და შესაბამისად ყოველდღიურად დაიწყო კლება ძელზე მიჭედებული ლურსმნების რაოდენობამაც.
ერთ სახელმწიფოში ცხოვრობდა ადამიანი, რომლის სიბრძნეზეც ლეგენდები დადიოდა. ერთხელ, მეზობელ სახელმწიფოსთან ომის დროს ეს კაცი ტყვედ ჩავარდა.
ერთ ღვთისმოშიშ კაცს ყავდა ურწმუნო შვილი. მამა ძალიან განიცდიდა, მაგრამ ვერაფრით შეძლო ბიჭისთვის ღვთის სიყვარული ჩაენერგა.
ერთხელ, როცა იგრძნო სიკვდილის მოახლოება, დაუძახა შვილს და უთხრა:
– შემისრულებ უკანასკნელ თხოვნას?
– რა თქმა უნდა მამა.
– ჩემი სიკვდიდილის შემდეგ, 40 დღის განმავლობაში, ყოველდღე, მინიმუმ 15 წუთით მოდი ამ ოთახში.
– და რა უნდა გავაკეთო?
– არაფერი, უბრალოდ მოდი და დაჯექი სკამზე, ოღონდ ყოველდღე და მინიმუმ 15 წუთით.
– კარგი მამა, გპირდები.
ერთხელ, ერთმა ინდიელმა იპოვა არწივის კვერცხი და ჩადო ის ველური ამერიკული ინდაურის ბუდეში. დროთა განმავლობაში მისგან გამოიჩეკა არწივის მართვე, რომელიც შემდეგ იზრდებოდა ინდაურის ჭუკებთან ერთად.
მთელი თავისი ცხოვრება ეს ფრინველი, – ფიქრობდა რა, რომ იყო ინდაური – იქცეოდა ისე, როგორც ინდაური. ის ჩიჩქნიდა მიწას, სადაც ეძებდა მარცვლეულს და ჭიებს, ის გამოსცემდა მისი ბუნებისთვის სრულიად შეუფერებელ, მაგრამ ინდაურისთვის დამახასიათებელ ხმებს. აფრინდებოდა ხანდახან ერთ ორ მეტროზე და ისიც დიდი გაჭირვებით.
