ორი ფიფქი

რუბრიკა: იგავები

 

თოვს. ირგვლივ სიჩუმე და სიმშვიდეა. ულამაზესი ფიფქები ნელა, ნაზად და ფარფატით ეშვებიან მიწაზე.

ორმა პატარა ფიფქმა ხელი ხელს ჩასჭიდa, რომ ერთმანეთს არ ასცდენოდნენ და საუბარი წამოიწყეს:

fifqebi

– რა საოცარი, ზღაპრული განცდაა ფრენა! – წამოიძახა ერთმა აღფრთოვანებულმა,

– ჩვენ კი არ მივფრინავთ, უბრალოდ ვეცემით, – მოღუშულმა ჩაილაპარაკა მეორემ.

– მალე ჩვენ დავეშვებით მიწაზე და ვიქცევით თეთრ, ფაფუკ თოვლად.

– არა, – წამოიძახა ისევ მეორემ, – ჩვენ მივიდვართ აშკარა სიკვდილისკენ, მიწაზე ჩვენ უბრალოდ გადაგვთელავენ.

– რას ამბობ, ჩვენ ვიქცევით ნაკადულებად, შევუერთდებით მდინარეებს, შემდეგ ზღვებს და ოკეანეებს და ვიცხოვრებთ საუკუნოდ!

– არა, ჩვენ უბრალოდ დავდნებით და გავქრებით, – ამოიოხრა კვლავ მეორემ.

ბოლოს მათ მობეზრდათ კამათი, გაუშვეს ერთმანეთს ხელები და თითოეული გაფრინდა თავისი გზით, იმ ბედის შესახვედრად, რომელიც თავად აირჩია.

 

სიყვარულით და მადლიერებით, ხვიჩა მებონია

 

 

დატოვეთ კომენტარი