წესი 1. ფიქრს ვიწყებთ ბოლოდან
როცა ვიწყებთ კონკრეტულ ამოცანაზე ფიქრს, ჩვენ ცხადად უნდა წარმოვიდგინოთ, თუ რა შედეგის მიღება გვინდა.
წესი 1. ფიქრს ვიწყებთ ბოლოდან
როცა ვიწყებთ კონკრეტულ ამოცანაზე ფიქრს, ჩვენ ცხადად უნდა წარმოვიდგინოთ, თუ რა შედეგის მიღება გვინდა.
“ბედნიერება მდგომარეობაა, მდგომარეობას კი ჩვენვე ვიქმნით, ვიქნებით უბედურები, ბედნიერები, თუ ძლიერები ეს მხოლოდ ჩვენზეა დამოკიდებული, ნებისმიერი მათგანის მიღწევას თანაბარი ძალისხმევა სჭირდება!”

ადამიანი, დაბადებიდან გრძნობს რაოდენ უმწეოა დიდი სამყაროს წინაშე. ამიტომ ჯერ კიდევ პირველ წამებს ამ სამყაროსთან შეხვედრისა ტირილით აპროტესტებს. შემდგომ კი ეძებს გზებს, როგორ დაამყაროს მასთან კომუნიკაცია. ჯერ ღიღინით, მერე გაუგებარი ბგერებით, შემდგომ პირველი სიტყვებით და ბოლოს გარკვეული მეტყველებით.

დღეს ძალიან ბევრს საუბრობენ იმაზე, რომ პიროვნული ზრდა ადამიანის განვითარების უმნიშვნელოვანესი ნაწილია და რომ ეს პროცესი მთლიანად მის მონდომებასა და სურვილზეა დამოკიდებული.

„თუ მთა არ მივა მუჰამედთან, მუჰამედი მივა მთასთან თქო“ შევუძახე საკუთარ თავს ერთხელაც, როცა „სუნთქვის შემგროვებლის“ წალენჯიხაში ჩამოსვლის ლოდინში კიდევ ერთი დღე ჩამადნა ხელებში გაზაფხულის თოვლივით და მაშინვე სიტყვას საქმეც მივაყოლე: ავდექი, წიგნის „დაუფლების“ დაუოკებელი სურვილი ქალამნებად ამოვიცვი ფეხებზე, ყოველი შემთხვევისთვის მოთმინებაც ავისხი ტანზე აბჯარივით და დავადექი “დიდი ქალაქისკენ” მიმავალ გზას…
როცა ჩვენ გვინდა გადავჭრათ რაიმე ცხოვრებისეული ამოცანა, ძალზე დიდი მნიშვნელობა აქვს თუ როგორ მოვამზდებთ საკუთარ ტვინს ამ ამოცანის ამოხსნაზე სამუშაოდ.
უდიდესი ფიზიოლოგი ალექსი უხტომსკი ფსიქოლოგიის ისტორიაში შევიდა როგორც ავტორი მოძღვრებისა ადამიანის ქცევის ფუნდამენტური ასპექტის – დომინანტას შესახებ.
შესაძლებელია, რომ 100 წელი იცხოვრო საქართველოში და ყველა კუთხის სამზარეულო ვერ დააგემოვნო სრულად. ხშირ შემთხვევაში ისეც ხდება, რომ 10, მაქსიმუმ 15 კერძით ვიცნობთ ქართულ სამზარეულოს, არადა სინამდვილეში ისეთი მრავალფეროვანია რომ კუთხიდან კუთხეში კი არა, საკმარისია ერთი პატარა სოფლიდან მეორეში გადახვიდე და აბსოლუტურად განსხვავებულ კერძებს აღმოაჩენ.