შესაძლებელია, რომ 100 წელი იცხოვრო საქართველოში და ყველა კუთხის სამზარეულო ვერ დააგემოვნო სრულად. ხშირ შემთხვევაში ისეც ხდება, რომ 10, მაქსიმუმ 15 კერძით ვიცნობთ ქართულ სამზარეულოს, არადა სინამდვილეში ისეთი მრავალფეროვანია რომ კუთხიდან კუთხეში კი არა, საკმარისია ერთი პატარა სოფლიდან მეორეში გადახვიდე და აბსოლუტურად განსხვავებულ კერძებს აღმოაჩენ.
არავის არ უნდა იყოს უმწეო და უბედური, მაგრამ არის სიტუაციები, როცა ჩვენ ასეთები ვხდებით. ეს არის სიტუაციები, როცა ჩვენ გვეშინია. ზოგჯერ ჩვენ ძალიან გვეშინია, ბევრს კი ძალიან ხშირად ეშინია. როცა ყველაფერი ხდება უცბად, მოულოდნელად და არაფერში არ შეიძლება იყო დარწმუნებული, სულში ისადგურებს შიში.
სიმპათია კეთილგანწყობის, თანაგრძნობის და ვინმესადმი შინაგანი სწრაფვის მანიშნებელია. იგი წყაროა ჰარმონიული ურთიერთობებისა.
ენერგია
ადამიანებთან ურთიერთობის ხელოვნება და ეფექტურობა იმაზეა დამოკიდებული, თუ რამდენად ცნობიერად უყურებ და მართავ ამ პროცესს.
ვინიდანб ადამიანებს უყვართ ბოლომდე წინააღმდეგობის გაწევა, ჩვენ არ ვამბობთ უარს ჩვენს გეგმებზე მანამ, სანამ არ ჩავებმებით ორთაბრძოლაში ჩვენს ბედისწერასთან. როცა ბედისწერა ბეჭებით გვაკრავს მიწას, ჩვენ ვიმარჯვებთ. და პირიქით, თუ ვინმე იმარჯვებს ბედისწარასთან ორთაბრძოლაში, ის მარცხდება მატჩში საბოლოოდ, რადგან სამუდამოდ რჩება გაურკვევლობაში საკუთრი ბედის მიმართ. ასეთი ადამიანები ჩვეულებრივ ბევრს და მძიმედ მუშაობენ და შეიძლება ბევრსაც გამოიმუშავებენ, მაგრამ ვერ იღებენ ამისგან სიამოვნებას.
საერთოდ ადამიანთა უმრავლესობას ბედი ეხსნება სამ ეტაპად.
ერთხელ, დაღლილი ჩიტი ჩამოჯდა ტოტზე დასასვენებლად. ის ტკბებოდა საკუთარი უსაფრთხოებით და თვალწინ გადაშლილი საოცარი ხედებით. ის ჟღურტულებდა და თამაშობდა სხვა ჩიტებთან ერთად.
ერთი ქრისტიანი კაცი პრობლემებმა დაამძიმა და მონასტერში ავიდა თავის მოძღვართან.
„სულ ამერია ცხოვრება… სამსახურიც დავკარგე… ოჯახიც დამენგრა… ბანკის ვალში ვიღრჩობი… ლამისაა თავი მოვიკლა…“ – შესჩივლა მან მღვდელს.
როდისმე შეგხვედრიათ ადამიანი, რომელიც ამბობდა:
„მე ახლა მოვკვდები შიმშილისგან. წარმოდგენა არ მაქვს რა უნდა ვქნა. შეგიძლიათ რამე მირჩიოთ? შეგიძლიათ მომაწოდით რაიმე იდეა თუ როგორ უნდა გადავჭრა ეს საშინელი პრობლემა“?
