სამყაროს უპირველესი საოცრება

 

იყო ერთი მეფე, რომელსაც ძალიან უყვარდა თავისი დედა.  ერთხელ, მან, ქვეყანას ამცნო თავისი გადაწყვეტილება, რომ დედა დედოფლის და ზოგადად ყველა დედისადმი თავისი სიყვარულის და პატივისცემის ნიშნად, წელიწადში ერთ დღეს, აცხადებდა დედის დღედ.
გაგრძელება »

სიყვარული და ბედნიერება

სად მიდის სიყვარული? — ჰკითხა მამას პატარა ბედნიერებამ.  გაგრძელება »

როგორ ვაქციოთ შიში ჩვენს მოკავშირედ

 

შიში ეს არის ერთგვარი გრძნობა, რომელიც ჩამონტაჟებულია ჩვენს ტვინში იმისთვის, რომ დაგვიცვას საფრთხეებისგან. ის შეგვიძლია შევადაროთ კანს, რომელიც ფარავს მთელ სხეულს და იცავს მას სხვადასხვა გარეგანი ზემოქმედებისგან. ამიტომ, ადამიანისთვის შიშის მოშორება, მისი გატყავები ტოლფასია ამ სიტყვის პირდაპირი გაგებით.  გაგრძელება »

რატომ უნდა მივხუროთ ხანდახან ჩვენი სულის ფანჯარა

 

ერთხელ, ზამთრის ცივ ღამეს, მე დავბრუნდი, ჩემს სოფლის სახლში, სეირნობიდან და აღმოვაჩინე რომ ქარს, სახლის კარ-ფანჯარა გაეღო. გასვლისას მე არ ჩამიკეტავს ისინი და ახლა, ყინულიანმა ქარმა, არივ დარია და მთელ სახლში მიმოფანტა ქაღალდები ჩემი საწერი მაგიდიდან.  გაგრძელება »

ქველმოქმედება ბევრის გაცემას კი არ ნიშნავს, არამედ დროულად გაცემას

 

მოხუცი ბებო… სიცივისგან აკანკალებული და გაფითრებული… მთრთოლვარე ხელებითა და ხმით ითხოვს დახმარებას: „დამეხმარეთ გოგოებო…“ თან თითქოს ეტირება… გული არასოდეს მითმენს მისი ნახვისას და უკანასკნელი თეთრებიც ხშირად გამიწვდია მისი აკანკალებული ხელებისთვის… გაგრძელება »

სტადიონზე მყოფი 10 ათასი ადამიანი, ფეხზე იდგა და ჩუმად ტიროდა

 

ეს იტორია მოხდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, პარაოლიმპიურ თამაშებზე.

ღია სტადიონზე მიმდინარეობდა შეჯიბრება სირბილში შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ბავშვებს შორის.

ყველაფერი ჩვეულებრივად დაიწყო. მონაწილეები მოეწყვნენ სტარტზე, მსაჯმა აწია ხელი, გაისმა გასროლის ხმა და ბავშვები გაიქცნენ ფინიშის ხაზისკენ. გაგრძელება »

შეუძლია თუ არა ქვეცნობიერს ყველაფერი?

 

ქვეცნობიერის ძლევამოსილება გამაოგნებელია. ცნობილია, რომ ის აკონტროლებს და მართავს ადამიანის ორგანიზმის ყველა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვან ფუნქციას, სისხლის მიმოქცევიდან დაწყებული სუნთქვით და საჭმლის მონელებით დამთავრებული. ასევე ცნობილია, რომ ქვეცნობიერში იბეჭდება ყველაფერი, რაც თავს გადახდენია ადამიანს. მასში რეგისტრირდება ყველა მოვლენა ჩვენი ცხოვრებისა და ასევე მასთან დაკავშირებული აზრები და გრძნობები.  გაგრძელება »

ღვინის საიდუმლო

 

ერთმა კაცმა სუფრაზე ღვინო არ დალია.

«რატომ არ სვამო», ჰკითხეს და კაცმა უპასუხა: «იმიტომ, რომ ვიცი ვისი დაყენებულიც არისო»

— რას ამბობ, ნატურალურია, ხატზე დავიფიცებ, — შეიცხადა მასპინძელმა.  გაგრძელება »

სიხარული, რომელიც უდრის გაფრენას

 

მე მსურს, მოგიყვეთ უეცარი სიხარულის შესახებ, რომელიც უდრის გაფრენას?

ზამთრის სუსხიანი დილა… აი ისეთი, შენი და თბილი საწოლის მეგობრობის სადღეგრძელოს ცხელი ჩაით სავსე განსხვავებულით რომ გასმევს. დაუდევრად მოვიგდე კაშნე და შევაბიჯე ზამთრის საყინულეთში.   გაგრძელება »

ბავშვები ღატაკთა თავშესაფრიდან და მათი მფარველი ანგელოზი

რუბრიკა: ისტორიები

 

ერთხელ, ერთი–ერთი ამერიკული კოლეჯის პროფესორმა, სოციოლოგიის ჯგუფის სტუდენტებს შესთავაზა დაევლოთ ქალაქის ღატაკთა თავშესაფრები და შეეგროვებინათ ინფორმაცია ბავშვებზე, რომლებიც ამ თავშესაფარში ცხოვრობდნენ. მან თხოვა სტუდენტებს შეეფასებინათ თითოეული მათგანის სამომავლო შანსები. საერთო ჯამში ინფორმაცია შეგროვდა სხვადასხვა ასაკის 200 ბავშვზე. ყოველი მათგანის ცხოვრების პირობების შესწავლის შემდეგ სტუდენტები ამბობდნენ თითქმის ერთი და იგივეს:

„ მას არა აქვს არანაირი შანსი.“

25 წლის შემდეგ იმავე კოლეჯის სხვა პროფესორმა შემთხვევით აღმოაჩინა ამ გამოკვლევის შედეგები და გადაწყვიტა გაეგრძელებინა პროექტი.

მან დაავალა სტუდენტებს მოეკვლიათ ცნობები ამ 200 ბავშვის შესახებ. სტუდენტებმა შეძლეს ინფორმაციის მოძიება 180 ბავშვზე (დარანრჩენი 20–დან ზოგი გარდაიცვალა, ზოგმა კი ადრევე დატოვა თავშესაფარი და მათი კვალი დაიკარგა). აღმოჩნდა, რომ 176 ბავშვი, ამ 180–დან, წარმატებული ადამიანი გახდა. ისინი იყვნენ წარმატებული ცხოვრების სხვადასხვა სფეროში: იურისპრუდენცია, მედიცინა, ბიზნესი, პოლიტიკა და ა.შ.

პროფესორი გააოგნა ასეთმა შედეგმა. მან გადაწყვიტა გამოეკვლია ასეთი საოცარი შედეგების მიზეზები. ის სათითაოდ დაუკავშირდა თითოეულ მათგანს და დაუსვა შეკითხვა:

– რაშია თვენი წარმატების საიდუმლო?

პასუხებმა პროფესორი კიდევ უფრო გააოცა.

– ეს ჩემი მასწავლებლის დამსახურებაა – ამბობდნენ ისინი და ყველა ერთი და იმავე მასწავლებელს ასახელებდა.

პროფესორმა გადაწყვიტა მოენახულებინა ეს მასწავლებელი. ის უკვე ხანში შესული, მაგრამ მაინც საკმაოდ ენერგიული და სიმპათიური ქალი აღმოჩნდა.

პროფესორმა აუხსნა თავისი მოსვლის მიზეზი და ჰკითხა:

– მითხარით თუ შეიძლება, რა მაგიური ფორმულა გქონდათ ასეთი, როგორ შესძელით ისეთი საშინელ პირობებში მცხოვრებ ბავშვებზე ისეთი კეთილისმყოფელი გავლენა მოგეხდინათ, რომ გამოგეთრიათ ისინი ღარიბთა თავშესაფრებიდან და გექციათ წარმატებულ ადამიანებად?

მასწავლებელს სახე ღიმილმა გაუნათა:

–  ძალზე მარტივად. – უპასუხა მან. – მე მიყვარდა ეს ბავშვები!
 

შევხვდებით მწვერვალზე!
 
 

სიყვარულით და მადლიერებით, ხვიჩა მებონია

 

წყარო: ჯეკ კენფილდი -«სულის მალამო»